Kowal Obok kowadła, podstawowe narzędzie kowalskie; używany podczas kucia drobnych odkuwek, do operacji wykańczają­cych oraz do wskazywania miejsca, w które należy uderzyć młotem kowalskim ogrodzenia. Młotek kowalski waży od 0,5 do 2 kg; pracuje się nim jedną ręką, podczas gdy drugą operuje się trzymaną w kleszczach odkuwką.
Kowal Narzędzia kowalskie dzieli się ze względu na ich przeznaczenie na narzędzia oporowe, uderzeniowe, kształtujące i po­mocnicze.
Do narzędzi oporowych zalicza się: Kowadła - podstawowe narzędzie kowalskie, na którym przeprowadza się wszystkie operacje i zabiegi kucia bramy kute. Najpowszechniej stosowane jest kowadło z jednym rogiem stożkowym, który służy do zaginania odkuwek o różnym promieniu zagięcia.
Kowal Kleszcze kowalskieto narzędzie, za pomocą którego wyjmuje się gorącą odkuwkę z paleniska kowalskiego oraz trzyma się ją i obraca podczas kucia. Chwytna część kleszczy, tzw. szczęki, mają różne profile (do chwytania wzdłużnego - wklęsłe, rombowe itp. lub do chwytania poprzecznego -cęgowe) zależnie od kształtu półwyrobu lub odkuwki. Przed pracą szczęki kleszczy należy rozgrzać i uformować w taki sposób, aby przylegały do kutego materiału całą powierzchnią mocno go obej­mując.
Kowal Rączki kleszczy powinny lekko sprężynować i być wygodne w trzyma­niu. W celu utrzymania kleszczy w stanie zaciśniętym, na rączki kleszczy nakłada się pierścień nasuwkę. Do narzędzi pomocniczych zalicza się także widelce służące do obracania.
Kowal Górna powierzchnia kowadła nazywana gładzią - jest gładka i zahartowana. Wykonuje się na nim zaginanie, prostowanie, wyklepywanie i inne zabiegi przy wytwarzaniu różnych elementów ornamentacyjnych. Ostro zakończoną podstawą rożek jest mocowany w kwadratowym otworze kowadła (lub wbijany w dębowy kloc.
Kowal Umożliwiają nagrzewanie i krótkich i długich odkuwek w ich dowolnej części (nawet w środkowej) metaloplastyka. Są łatwe w eksploatacji i wygodne w pracy proces nagrzewania w palenisku kowalskim przebiega bardzo szybko. W celu rozpalenia wygaszonego paleniska, górne gniazdo należy oczyścić z popiołu i żużlu, przedmuchać dyszę, nasypać warstwę węgla (koksu) o niewielkiej grubości pozostawiając otwory dyszy odkryte, zapalić ułożone na warstwie węgla wióry drzewne lub skrawki szmatek nasycone naftą, nasypać drugą warstwę węgla i włączyć slaby dmuch.
Kowal Do wytwarzania narzędzi ślusarskich i kowalskich stosuje się stale narzędziowe węglowe wg GOST 1435-54 (PN/H-85020), produkowane w sześciu gatunkach o zawartości węgla od 0,6 do 1,4%. Stale narzędziowe węglowe oznacza się literą U i cyframi wskazującymi zawartość węgla w dziesiątych częściach procenta (wg PN - literą N - stal narzędziowa, cyfrą wskazującą zawartość węgla w częściach procenta oraz literą E dla stali płytko-hartującej się, bez dodatkowej litery - stal głęboko hartująca się, litera Z - zgrzewalna).
Kowal Ogrzewany kawałek stali należy usytuować możli­wie daleko od otworu dyszy, aby między dyszą a ogrzewanym metalem pozostawała warstwa gorącego węgla - ogrodzenia kute. Okresowo, półwyrób należy obracać, regulując równocześnie intensywność dmuchu, dbając o to by płomień był z lekka kopcący, neutralny chemicznie - możliwie beztlenowy.
Kowal Narastanie zgorzeliny jest szkodliwe, gdyż prowadzi do strat materiału (zgar) a ponadto obniża jakość półfabrykatu i utrudnia końcową obróbkę skrawaniem. Proces nagrzewania do żądanej temperatury powinien trwać możliwie krótko im dłużej przetrzymywany jest metal w wysokiej temperaturze paleniska, tym bardziej prawdopodobne jest jego przegrzanie a w konsekwencji nadmierny rozrost ziaren, co prowadzi do obniżenia własności mechanicznych odkuwki.