MP3 (ang. MPEG-1/2 Audio Layer-3) to format stratnej kompresji dźwięku opierający się na skorygowanej skrytej transformacie cosinusowej i wykorzystujący schematu psychoakustycznego. Format został stworzony we Fraunhofer-Institut für Integrierte Schaltungen. Przy budowie jego poczatkowej implementacji używany był m.in. utwór Suzanne Vegi Tom\\\’s Diner w zamiarze dostosowania kompresji do dźwięku ludzkiego głosu. Pliki w tej stukturze dysponują rozszerzeniem .mp3.
Pierwotnie do kompresji MP3 używano Constant Bit Rate (CBR), czyli do wszystkich ramek wykorzystywano tej samej ilości bitów. Obecnie wykorzystuje się wielokrotnie Variable Bit Rate (VBR) charakteryzującego się zmienną przepływnością w wybranym przedziale podczas szyfrowania.
CBR dostępne w MP3: 8 kb/s, 16 kb/s, 32 kb/s, 40 kb/s, 64 kb/s, 80 kb/s, 96 kb/s, 112 kb/s, 128 kb/s, 160 kb/s, 192 kb/s, 224 kb/s, 256 kb/s, 320 kb/s.

Szyfrowany dźwięk może posiadać postać w podobny spodób jednokanałową (mono) jak i dwukanałową (stereo). Istnieje rónież format MP3 Surround (do zapisu dźwięku wielokanałowego 5.1) wstecznie zgodny z wcześniejszym wzorcem.
Rozszerzenie formatu mp3 zbudowane przez twórców tego formatu pozwalające na zapis formatu 5.1. Zarejestrowane są dwa kanały tak jak we zwykłej mp3, a informacja potrzebna do wygenerowania dodatkowych kanałów jest rejestrowana w Tagach mp3.