Syciwa to dielektryki w płynnym stopniu koncentracji lub przynajmniej płynne w początkowej fazie toku technologicznego i idące w stan stały po jego zakończeniu. Funkcją syciwa jest wypełnienie luk i por gazowych w dielektryku lub w podzespole, a przez to wzmacnianie jego odporności na wyładowania niezupełne oraz przeciwdziałanie przenikania wilgoci w service manuals. Syciwo może również poprawiać właściwości dielektryczne impregnowanego wyrobu. W niektórych detalach i podzespołach syciwa upraszczają odprowadzanie ciepła do obszaru i pośrednio umożliwiają miniaturyzację sprzętu. Syciwa dzieli się na neutralne i polarne. Fundamentalną cechą syciw neutralnych jest bardzo mały tg, podstawową cechą syciw polarnych jest zwiększona przenikalność i niekiedy większa trwałość dielektryczna. Przy niezbyt podwyższonych temperaturach syciwa płynne są stosowane do wpajania kondensatorów wysokiego naprężenia w service manuals. Oprócz olejów pochodzenia mineralnego są również wykorzystywane oleje syntetyczne. Należą do niech mieszaniny chloropochodnych dwufenylu. Wazelina jest stosowana najczęściej do impregnacji kondensatorów papierowych dla naprężeń stałych. Cerezyna i parafina są zwyczajnymi węglowodorami nasyconymi, różniącymi się miarą cząsteczki.
Stratność dielektryczna. Straty w dielektryku polegają na zmianie energii pola elektrycznego na ciepło. Straty mogą mieć styl przewodnościowy lub polaryzacyjny. W polu stałym następują tylko straty przewodnościowe podporządkowane od rezystywności upływu q. W polu przemiennym odbywają się oba rodzaje stratności i są w zasadzie nierozróżnialne. O pewnej hegemonii strat przewodnościowych w polu przemiennym może zaświadczać charakterystyczny ubytek krzywej, w zbliżeniu hiperbolicznym w service manuals. Przebiegi takie zawsze toczą się dla dielektryka w granicy dostatecznie małych częstotliwości. Straty polaryzacyjne są powiązane z niezachowawczym procesem przesuwania frachtów związanych przy produkowaniu i zniknięciu dipoli oraz ich orientowaniu w polu. Niezachowawczy tok robienia się i zaniku dipoli sprawia między innymi charakterystyczne spóźnienie stopniowego pogłębiania się polaryzacji, stąd też wszystkie postępy relaksacyjnej polaryzacji charakteryzują się powiększoną stratnością w service manuals. Powstawaniu ubytków dielektrycznych popierają wszystkie defekty konstrukcji ciała, zwłaszcza często występujące tam, gdzie budowę dielektryka charakteryzuje nieścisłe wypełnienie przestrzeni przez jony, atomy i cząsteczki. W dielektrykach ceramicznych stratność może w silnym stopniu zależeć od wzajemnego odniesienia faz szklistej i polikrystalicznej.
Kierownictwo elektryczne w cieczach. Decydującą funkcję w przewodnictwie elektrycznym cieczy o technicznym stanie czystości odgrywa mechanizm jonowy i kataforeza. Składowa elektronowa mogłaby być przewodnia tylko w nadzwyczaj nieskazitelnych cieczach niepolarnych, które nie mogą być wykorzystywane w service manuals. Mała energia dysocjacji cząsteczek w cieczach optuje silnemu przebiegowi koncentracji jonów swobodnych. W związku z tym kierownictwo dielektryków ciekłych jest w mocnym poziomie podporządkowane od potencjalnej obecności w nich odmiennego rodzaju zanieczyszczeń. Przy np. bardzo ścisłym destylowaniu oleju transformatorowego można jego rezystowość izolacji wzmacniać w stosunku 10 razy. Najczęściej akceptuje się, że dielektryki ciekłe są mieszaninami elektrolitycznymi o bardzo małych koncentracjach. Metoda maszynerii elektroprzewodnictwa takich cieczy są miedzy innymi popierane na kanonie elektrolizy Faradaya, na metodzie Hittorfa określania w service manuals. Liczby przenoszenia mianowanych ze zmiany stężenia elektrolitu w otoczeniu elektrod i ostatnio przy użyciu metody polarograficznej, określenie natury jonów na podstawie kształtu charakterystyki prądowonapięciowej elektrolitu określonej w słabych polach elektrycznych.
Kierownictwo elektryczne w dielektrykach jest zdeterminowane ruchem nośników wolnych elektryczności w bytowaniu pola elektrycznego. W zależności od tego, czy nośnikami tymi są elektrony czy tez jony, rozróżnia się w dielektrykach kierownictwo elektryczne pierwotnego gatunku, tj. elektronowe i dalszego rodzaju, tj. jonowe, nazywane dodatkowo elektrolitycznym w service manuals. W pewnych dielektrykach może pojawić się kierownictwo trzeciego rodzaju, kataforetyczne, polegające na czynności nabitych zbiorów cząstek. Zaleganie dokładnego rodzaju przewodnictwatypu w danym materiale zależy od jego budowy, kondycji, koncentracji, temperatury i intensywności pola elektrycznego. W odróżnieniu od prowadnic i większości półprzewodników w dielektrykach dominującą rolę odgrywa kierownictwo jonowe. Z uwagi na to, że towarzyszy mu spedycja masy, przewodnictwo jonowe prowadzi zwykle do powstania niekorzystnych efektów starzeniowych w service manuals.