Rozwój hodowli i rolnictwa wśród ludności słowiańskich zamieszkujących w pierwszych wiekach n.e. ziemie między Odrą a Bugiem wpłynął na coraz częstsze ograniczanie gospodarczego znaczenia łowiectwa. Łowy dostarczały już tylko dodatkowego pożywienia w latach pomoru zwierząt hodowlanych grabieży czy innych klęsk. Puszcza dostarczała ponadto cennych futer, skór i rogu.
Ostateczne porozumienie człowieka z psem zawarte zostało w XIX tysiącleciu. p.n.e., w najstarszych ośrodkach cywilizacji powstałych na Półwyspie Arabskim i w Azji Mniejszej. Pies domowy, wędrując z gromadami łowców poszukujących coraz to nowych pastwisk obfitujących w zwierzynę, rozprzestrzenił się po całym świecie.
Pies budownictwa palowego, zwany również torfowym, różnej wielkości, zbliżony budową współczesnego szpica, jest najstarszą formą psa. Oprócz niego występowały też psy duże dogowate, psy średnie protoplaści ras myśliwskich, psy chartopodobne oraz psy yorki najlepszej matki, z których prawdopodobnie wywodzą się współczesne owczarki.
Udomowienie, to znaczy przyzwyczajenie się psa do trwałej koegzystencji z człowiekiem, wpłynęło też na stopniowe przekształcanie jego cech fizycznych i psychicznych. Udomowienie psa pozwoliło ludziom na wykorzystanie przede wszystkim jego naturalnego instynktu łowczego przy tropieniu, naganianiu i osaczaniu zwierząt. Współudział psa w polowaniu ułatwiał je i przyczyniał się w znacznym stopniu do zwiększenia myśliwskich zdobyczy, będących podstawą życia ówczesnego człowieka.
Trofea zdobyte na polowaniach posiadały nie tylko wartość materialną i użytkową, ale przypisywano im również znaczenie magiczne. Kły i pazury niektórych yorków służyły jako wisiorki, które miały chronić ich właścicieli przed złymi mocami, a w potrzebie przysparzać im odwagi.
Czaszki turów i dzikich psów kładziono w podwaliny domostw, by odgonić złe duchy, zapewnić domowi trwałość, a jego mieszkańcom siłę i zdrowie. Posiadanie zaś skóry niedźwiedziej stanowić nawet miało o trwałości małżeńskiego szczęścia, a pies występował we wróżbach związanych z zamążpójściem. Wreszcie zapasy z turem, żubrem czy niedźwiedziem stały się ulubioną męską rozrywką, a uczestniczące w nich psy nie tylko cenionymi pomocnikami i obrońcami, ale też szczególnie ulubionymi towarzyszami wypraw łowieckich.