Z jednej strony piłka, klocki czy misio, to najprostsze zabawki. Z drugiej strony to niecodzienne pomoce naukowe dla dziecka. Warto je posiadać!

Niemowlę zabawki ogląda, ściska a także wkłada do ust. Każda z nich albowiem jest wszak odmienna w dotyku; piłki są chłodne i o gładkiej powierzchni, a pluszaki są ciepłe oraz miękkie w dotyku oraz inaczej zachowa się; klocek stuka o powierzchnię, a piłka się toczy itd. Dzięki różnym eksperymentom maluch gromadzi wiedzę nie tylko o przedmiotach, ale także o świecie oraz prawach fizyki!

Z czasem dziecko uczy się stosować zabawki w sposób bardziej celowy. Wie już, że piłką i klockiem można rzucić, ale z piłek nie da się zbudować wieży, natomiast klocka nie da się potoczyć. Następny etap rozpoczyna się, kiedy maluch uruchamia do zabawy pomysłowość, a wówczas np. klocek może być autem.

W sklepach jest masa zabawek tak bardzo nowoczesnych, iż w sumie bawią się za dziecko. Są wspaniałe, ale jeszcze bardziej wspaniałe są zabawki proste, które pozostawiają malcowi pole do popisu. To one najbardziej właściwie pobudzają dziecięcą wyobraźnię. Klocki mogą stanowić cegły, z których da się zbudować wiele od łóżka po miasto, wysokimi obcasami dla modnisi, produktami w sklepiku. Pluszowe miśki mogą być raz księżniczkami, albo lwem czy innym zwierzakiem. Trzeba pokazywać dziecku, w jaki sposób można używać zabawek, jednak nie trzeba ingerować, kiedy czyni to po swojemu.

Nierzadko rodzice popełniają wciąż ten sam błąd, że zamiast przyuczać malca od pierwszych chwil do utrzymywania porządku, sprzątają po nim sami. Oczywistym jest, że tak jest szybciej oraz prościej. Jednak gdy malec podrasta i mama powie: Usprzątnij swój pokój, wtedy dziecko nawet nie wie od czego ma zacząć porządki.

Zdecydowanie większe efekty od sposobu na krzyk przynosi cierpliwość, odrobina perswazji, czsami podstęp. Najkorzystniej jest wtedy, kiedy maluch uczy się na swoich popełnionych błędach. Gdy zamiast odłożyć na miejsce rzuci w kąt misia i później z płaczem szuka go przed snem, to lepiej to zapamięta niż najlepszy wykład o następstwach bałaganiarstwa.

W najlepszej sytuacji są ci rodzice, którzy rozpoczynają uczenie porządku bardzo wcześnie. Jasnym jest, że dziecko między pierwszym a drugim rokiem życia nie dostrzega różnicy między porządkiem a chaosem, a zatem nie należy mieć nadzieję na to, iż poukłada wszystko dokładnie na półce czy odkurzy pokój. Należy jednak powoli wprowadzać troszkę porządku w jego świat zabawek. Gdy kończy się zabawa misiami, odłożyć je należy wspólnie na miejsce, zanim weźmie się książeczkę czy wyjmie klocki, np. klocki lego. Im malec jest starszy, tym kwestie te bardziej się problematyzują.

Powiedzenie malcu, by posprzątało, gdy samemu pójdzie się np. gotować obiad jest gwarantem, że po powrocie zastanie się taki sam nieład. Maluchy nie lubią same sprzątać. Można podzielić się pracą - mały chowa zabawki, np. samochodziki, a rodzic zbiera kredki. Można ścigać się, kto pierwszy usprzątnie. Każda metoda jest dobra.

Aktualnie każdy sklep z zabawkami ma w sprzedaży dużo różnorodnych zabawek, więc kłopot porozrzucanych klocków, lalek, mebelków oraz kredek może narastać. Na opanowanie tego chaosu polecić warto pudełka. Maluchy najszybciej oraz najskuteczniej uczą się patrzą na rodziców. Jeśli więc pomomo wszelakich starań kłopot ze sprzątaniem nie znika, trzeba wówczas przeanalizować swoje i partnera zachowanie.