Najlepsze artykuły ciekawych stron

Tworzywa sztuczne można wytwarzać z dowolnego surowca, zawierającego węgiel i wodór. Obecnie najczęściej do tego zadania stosuje się paliwa kopalne, ale już teraz tworzywa sztuczne produkuje się z zasobów odnawialnych, takich jak cukier, czy kukurydza. Do wytworzenia plastików wykorzystuje się zaledwie 4 proc. wydobywanej ropy i gazu. Na długo przed wyczerpaniem się zasobów paliw kopalnych zawężenie się bilansu pomiędzy podażą a popytem spowoduje wzrost cen, co zmusi główne branże zużywające paliwa kopalne, jak transportowa i cieplna, do wykorzystywania alternatywnych źródeł energii.

Za kilka lat, obok paliw kopalnych, w coraz większym stopniu będzie się wykorzystywać np. biomasę lub inne źródła węgla, aby zagwarantować społeczeństwu stałe dostawy wyrobów z tworzyw sztucznych. Biotworzywa to dziś mniej niż 1 proc. całego sektora tworzyw sztucznych, ale przewiduje się znaczny wzrost tego udziału. Zastosowaniem tworzyw sztucznych, na którym szczególnie skupia się debata o biotworzywach, są torby na zakupy.

W debacie publicznej torby foliowe okazały się ofiarą nieodpowiedzialnych zachowań związanych z odpadami, co niezasłużenie nadszarpnęło reputację tego wyrobu, dzięki któremu możemy przenieść zakupy do domu, a którego stosowanie w takim aspekcie jak ochrona środowiska ma znacznie więcej plusów niż minusów. Z wielu badań cyklu życia wynika, że foliowa torba na zakupy, a zwłaszcza mocna torba wielokrotnego użytku, zwana the Bag for Life jest najbardziej przyjazna dla środowiska. Ta debata to przykład nieporozumienia, jakie ma miejsce wokół pojęcia biodegradowalności.

Tworzywa, które ulegają degradacji mają cechy przewidziane dla pewnych zastosowań, jak np. worki na kompost, folia rolnicza czy jednorazowe opakowania dla cateringu czy narzędzi chirurgicznych. Jednakże wykorzystanie tworzyw biodegradowalnych należy poddać dokładnej ocenie, aby zbadać, czy na przykład nie generują one zanieczyszczeń w cyklu recyklingowym, takim jak np. przetwarzanie butelek.

Kolejnym ważnym rozwiązaniem pozwalającym zrealizowaćzamierzony cel racjonalnego wykorzystania zasobów naturalnych jest recykling. Rozwija się on systematycznie z roku na rok. Trudno wyobrazić sobie bez niego współczesny przemysł. Poza popularnymi rozwiązaniami dotyczącymi butelek, czy przemysłowej folii opakowaniowej powstają coraz to nowsze inicjatywy, takie jak np. Recovinyl prowadzony w ramach planu Vinyl 2010 branży PVC. Chodzi tu o recykling rurek osłonowych, ram okiennych, folii dachowych oraz wykładzin podłogowych.

Tworzywa sztuczne przyczyniają się do zmniejszenia strat, zapewniając rozwiązania sprzyjające racjonalnemu gospodarowaniu surowcami, także poprzez mniejsze zużycie energii do produkcji. Szczególnie ważne jest w tym kontekście zmniejszanie ilości tworzywa w wyrobie przy zachowaniu jego funkcjonalności czy zmniejszanie strat opakowanego wyrobu, niezależnie czy jest nim żywność, woda, czy komputer. Egzemplifikacją takiego działania mogą być bardzo lekkie opakowania na wodę, napoje, czy detergenty lub nawet cieńsza folia do pakowania.

Tworzywa sztuczne pozwalają oszczędzać energię i dwutlenek węgla na etapie użytkowania. Gdyby zastąpić wszystkie tworzywa w istniejących obecnie zastosowaniach typowymi materiałami alternatywnymi, to wówczas patrząc z perspektywy cyklu życia potrzebne byłoby dodatkowe wydobycie i wykorzystanie 22,4 miliona ton ropy naftowej rocznie. Przy prognozowanych światowych zasobach ropy, jej cenie oraz kosztach wydobycia, łatwo wyobrazić sobie takie działanie za mało realne i całkowicie nieopłacalne. Odpowiadająca temu poziomowi ilość wyemitowanych gazów cieplarnianych stanowi 30 proc. celów założonych w Konwencji z Kioto dla 25 krajów UE na lata 2000-2012.

Tworzywa sztuczne można stosować wiele razy w niezliczonej ilości dziedzin. Butelki PET na napoje wykorzystywane są powtórnie w systemie zwrotów w wielu państwach europejskich. Dodatkowo wiele osób wielokrotnie wykorzystuje torby plastikowe, a tacki stosowane w supermarketach pozwalają w czysty, bezpieczny i tani sposób dostarczać warzywa, pieczywo czy ryby od producenta do odbiorcy.

Tworzywa sztuczne to jeden z najszybciej wzrastających sektorów polskiej gospodarki. Wszystkie potrzebne informacje odnośnie jej funkcjonowania znaleźć można w branżowym serwisie Plastech.pl. To największy w Polsce wortal dla tej branży.

Wtryskarki, czyli maszyny do formowania wtryskowego tworzyw sztucznych to urządzenia, bez których przetwórstwo nie byłoby możliwe. Serwis Plastech.pl przynosi najpełniejszy w polskim internecie przegląd urządzeń tego typu. Informuje zarówno o producentach, jak też sprzedawcach, dystrybutorach i opisach technicznych najpopularniejszych, używanych na rynku wtryskarek.

Branża opakowaniowa to największy odbiorca tworzyw sztucznych. Także w tym zakresie Plastech.pl stawia na nowoczesność. W portalu można znaleźć interesujące przykłady najnowszych rozwiązań opakowaniowych umieszczonych w dziale Galeria Opakowań.

Tworzywa sztuczne to materiał XXI wieku. Branża tworzyw sztucznych to przede wszystkim tworzące ją firmy. Dostęp do największej ilości informacji o spółkach z tej gałęzi przemysłu oferuje serwis Plastech.pl. Prowadzony przez niego Katalog Firm oferuje dostęp do informacji o blisko 2 tys. firm działających w obszarze przetwórstwa tworzyw sztucznych. Z tego też powodu wszyscy chcący znaleźć potrzebne informacje o krajowym sektorze przetwórczym powinni odwiedzić tę bazę danych

Analiza konsumpcji tworzyw sztucznych w przeliczeniu per capita wykazuje wzrost do około 100 kg w krajach należących do NAFTA (Północnoamerykański Układ Wolnego Handlu) i Europie Zachodniej z możliwością dalszego wzrostu do 140 kg na osobę do 2015 r. Jeszcze większy potencjał notują w tym zakresie szybko rozwijające się obszary Azji, gdzie zużycie w przeliczeniu na jednego mieszkańca wynosi obecnie zaledwie ok. 20 kg. Co ciekawe do tych obszarów nie zalicza się Japonia, gdzie wydaje się, że konsumpcja i zapotrzebowanie na tworzywa osiągnęła już swoje maksimum.

Nieustanny rozwój sprawia, że średni wzrost produkcji i zużycia na świecie od 1950 roku wynosi około 9 procent rocznie. Znaczy to, że przez minione ponad pół wieku produkcja tworzyw sztucznych na świecie wzrosła z 1,5 miliona ton w roku 1950 do 260 milionów ton w 2007 r. Obliczenia wskazują, że to nie koniec tego boomu. Wzrost ten będzie kontynuowany również w kolejnych dekadach.

Istnieje około 20 różnych rodzajów tworzyw sztucznych, a każdy z nich występuje w licznych odmianach, co daje najlepszy wybór materiału najbardziej odpowiedniego do danej aplikacji. Tworzywa sztuczne wysokotonażowe dzielą się na pięć typów. Są to: polietylen (PE)- obejmujący trzy gatunki, tj. polietylen wysokociśnieniowy (LDPE), polietylen wysokociśnieniowy liniowy (LLDPE) i polietylen niskociśnieniowy (HDPE), polipropylen (PP), polichlorek winylu (PVC), polistyren stały (PS) oraz spieniany (EPS) oraz politereftalan etylenu (PET).

W Europie największego wzrostu oczekuje się w nowych państwach członkowskich UE wraz z rozwojem gospodarki tych krajów. Obecne wartości zużycia na osobę w tych krajach zawierają się pomiędzy 50 a 55 kg, co stanowi nieco ponad połowę wielkości zużycia w starych państwach członkowskich.

Dawniej sztuczne lodowiska wykonywano w postaci betonowej płyty, pod którą zalane były stalowe rury. Krążyło w nich kilkanaście ton solanki lub amoniaku. Zarówno jeden jak i drugi czynnik chłodniczy płynął w rurach mających właściwości korozyjne bardzo skracające trwałość instalacji. Lodowiska z rurami stalowymi były i są bombą ekologiczną z opóźnionym zapłonem. Korozja elementów stalowych może spowodować niekontrolowany wyciek solanki lub amoniaku, co dla centrum miast jest ogromnym kłopotem. Od niedawna alternatywą dla tych problemów jest właśnie tworzywowa technologia budowy sztucznych lodowisk.

Jednym z typów takich obiektów są syntetyczne lodowiska. W USA znane są one od 30 lat. Na rynek europejski trafiły dopiero w 2006 r., a do Polski na początku 2007 r.Ich budowa bazuje na użyciu lodu syntetycznego. Jest to zamiennik lodu naturalnego w postaci specjalnie opracowanego tworzywa, które tworzy taflę lodowiska. Jego właściwości ślizgowe stanowią 85 proc. poślizgu lodu naturalnego. Jest to wysoce wyspecjalizowany produkt powstały na bazie polietylenu wysokiej gęstości zachowujący dużą trwałość, ale na tyle plastyczny, aby można było uniknąć efektu rozjeżdżania się łyżew na boki. Taka nawierzchnia w przeciwieństwie do naturalnej cechuje się wieloletnią trwałością. Ponadto stale zachowuje suchość, co ma szczególnie duże znaczenie przy upadkach łyżwiarzy – nie przemakają.

Budowane w Polsce lodowiska syntetyczne bazują na specjalnych płytach. Panele powstają odpowiednio modyfikowanych tworzyw, prasowanych pod ciśnieniem w celu uzyskania odpowiedniej twardości i odporności. Panele posiadają specjalny system zamków ułatwiających szybki i sprawny montaż i demontaż, który odbywa się na zasadzie łączenia lub rozdzielania. Każdy panel może zostać wykorzystany dwukrotnie, po razie z każdej strony – co dodatkowo wydłuża czas użytkowania.

Jeśli chodzi o główne zalety lodowiska syntetycznego to wymienić tu można brak instalacji elektrycznych i wodnych, co prowadzi do eliminacji kosztów zużycia energii i wody oraz brak maszyn chłodniczych i orurowania. Lodowisko takie nie wymaga też maszyny do renowacji lodu. Pielęgnacja tafli wymaga jedynie codziennego odkurzenia zwykłym odkurzaczem oraz napylenia silikonem co 10 dni.

W Polsce sztuczne lodowiska stały się niezwykle popularne. Powstają od jakiegoś czasu niemal w każdym większym mieście. Czas ich budowy to kilka dni. Mogą mieć dowolną wielkość.

Używanie takich polietylenowych płyt prowadzi do oszczędności energii, jaka potrzebna byłaby do produkcji prawdziwego lodu. Co więcej panele nie wymagają żadnego schładzania, ani nie powodują konieczności korzystania z wody. Ponadto nie są stosowane przy nich żadne substancje agresywne, takie jak freon lub amoniak, które byłyby konieczne do produkcji sztucznie mrożonych powierzchni. Większość tego typu paneli całkowicie nadaje się do recyklingu.

Przez całą ostatnią dekadę opakowania PET dla piwa udowodniły swoją praktyczność i stale rosnącą popularność. Każdego roku sprzedaż butelek PET dla potrzeb browarów rosła o 10 procent. Trend ten powinien się utrzymać dalej.

Na początku prac nad wprowadzaniem opakowań z PET dla branży piwnej O-I Plastics, wchodzący dzisiaj w skład koncernu Graham Packaging, korzystał z technologii SurShot do produkcji wielowarstwowych opakowań PET. Technologia ta pozwala precyzyjnie kontrolować grubość warstw we wielowarstwowym opakowaniu. Ponadto umożliwia wykorzystanie granulatu PET pochodzącego z recyklingu. Standardowo przy jej użyciu wtryskuje się do 35 proc. tworzywa z odzysku pomiędzy dwie warstwy z barierą i dwie warstwy oryginalnego PET.

Piwo cechuje się dużą wrażliwością na zmianę zawartości tlenu i dwutlenku węgla i aby zachowało odpowiedni smak, aromat, kolor i pianę butelka musi wykazywać podwyższoną barierowość, zabezpieczającą zarówno przed przenikaniem tlenu do wnętrza opakowania, jak i ulatnianiem się dwutlenku węgla z opakowania. Uszczelnienie ścianki butelki uzyskuje się przez wprowadzenie do masy polimeru substancji pochłaniającej tlen lub powlekanie powierzchni (wewnętrznej lub zewnętrznej) dodatkową warstwą nieprzepuszczalną dla gazów wykonaną z barierowego polimeru.

Jakimi zaletami mogą się pochwalić dostępne obecnie opakowania PET, w których sprzedawane jest piwo?

Ich właściwości pomagają m.in. zapobiegać reakcjom utleniania z udziałem tlenu. Większość naturalnie występujących związków organicznych ma lekko ujemny ładunek. Powoduje to, że mogą one absorbować cząsteczki tlenu, ponieważ niosą lekko dodatni ładunek. W ten sposób zapobiegają zachodzeniu reakcji utleniania w wodzie lub innych cieczach.

Bariera tlenowa ma konkretny wpływ na jakość produktu. Choć może się to wydawać dziwne, to jednak jak dowodzą przedstawiciele Graham Packaging piwo w wielowarstwowych butelkach PET, gdzie nie zachodzą reakcje utleniania z udziałem tlenu, cieszy się lepszym smakiem niż to przechowywane w szklanych opakowaniach. Z kolei w porównaniu z aluminiowymi puszkami jest w stanie dłużej zachować niską temperaturę.

Przedstawiając metody recyklingu należy wymienić takie jak: recykling materiałowy, zwany również mechanicznym polegający na ponownym, zachowawczym przetwórstwie tworzywa wtórnego; recykling surowcowy zwany również chemicznym, polegający na depolimeryzacji tworzyw w odpowiednich warunkach za pomocą rozpuszczalników tzw. solwoliza lub działania termicznego tzw. piroliza); recykling organiczny polegający na kompostowaniu tworzyw biodegradowalnych; a także odzysk energii przez proste spalanie tworzyw, który jednakże według postanowień legislacyjnych nie jest uważane jako recykling.

Jeśli chodzi o rozwiązywanie problemu recyklingu tworzyw, to wymaga ono, podobnie jak każde inne zadanie tego typu ścisłego ustalenia dwu najważniejszych zagadnień. Chodzi tu mianowicie o ustalenie warunków początkowych przedsięwzięcia oraz warunków końcowych, jakie są oczekiwane pod koniec przedsięwzięcia. Jeśli chodzi o pierwsze zagadnienie to mamy tu do czynienia z takim faktem jak istnienie odpadów tworzyw w postaci zanieczyszczonej, bezużytecznej masy oznaczającej ich jakość, ilość, strukturę, stopień zanieczyszczenia, możliwości powtarzalnego zbioru, a także możliwości składowania.

Uważa sie, że w latach następnych struktura jakościowo – ilościowa odpadów tworzyw sztucznych w kraju pozostanie taka sama jak w 2000 r., natomiast zwiększy się dość znacznie ilość całkowita tworzyw odpadowych z opakowań. Przewiduje się, że podskoczy ona do kwoty ok. 700 tys. ton. W odpadach komunalnych tworzywa sztuczne głównie z odpadu opakowań zajmują ok. 7 proc. pod względem masy, ale już 30 proc. pod względem objętości.

Wielkość odpadów z tworzyw sztucznych ocenia się aktualnie w naszym kraju na poziomie ich rocznej produkcji, tj. 1,1 mln ton rocznie. Warto jednak zdawać sobie sprawę z tego, że aż 450 tys. ton rocznie stanowią tworzywa z opakowań. A do tej liczby dochodzą jeszcze pozostałości z lat wcześniejszych.

Tworzywa sztuczne (wysokoudarowy, uszlachetniony PCW) od lat stosuje się dla potrzeb stolarki otworowej. Dzieje się tak bo są one konkurencyjne i uzyskują coraz większą przewagę nad tradycyjnymi wyrobami. Wyroby z PCW zastępują więc okna drewniane.

Najważniejszą częścią konstrukcji okien z tworzyw sztucznych są profile. Wykonuje się je najczęściej z białego lub barwionego wysokoudarowego PCW. Oprócz barwnika do poszczególnych tworzyw dodawane są substancje chemiczne. Mają one ułatwić wytwarzanie oraz poprawić wytrzymałość profili i zabezpieczyć je przed blaknięciem oraz starzeniem. Najpowszechniej wykorzystywane stabilizatory to związki ołowiu i kadmu. Popularność zyskują też przyjazne środowisku związki wapniowo-cynkowe.

Moda na tego typu okna trafiła do nas z Zachodu, gdzie były one powszechne już ponad 50 lat temu. Pierwsze okna z profili z tworzywa sztucznego skonstruowano w zachodnich Niemczech tuż po wojnie. Zamiana drewna na tworzywa sztuczne wiązała się z koniecznością ochrony lasów po wojennych dewastacjach.

Zapotrzebowanie na tworzywa sztuczne w produkcji stale wzrasta. Z powodzeniem zastępują one popularne materiały m.in. metale, drewno, szkło i ceramikę. O ich popularności świadczy fakt, że są lekkie, mniej pracochłonne w produkcji i przetwórstwie, łatwe do formowania, nie podlegają korozji, cechuje je odporność na różnego typu agresję chemiczną i biologiczną. I to powoduje, że po tworzywa sztuczne sięgają również wytwórcy okien. 70 proc. okien powstaje tego właśnie materiału.

Ponad 80 proc. folii termokurczliwych wykorzystywanych jest wyłącznie na potrzeby produkcji etykiet termokurczliwych przeznaczonych dla produktów mleczarskich, napojów bezalkoholowych i alkoholowych. Ponadto w etykiety termokurczliwe pakowanych jest coraz więcej artykułów gospodarstwa domowego, kosmetyków i leków.

W świetle przepisów prawnych, które są różne w różnych regionach i dotyczą informacji o wyrobach, wzrastają również oczekiwania w zakresie wyglądu opakowania foliowego.

Obecny wolumen folii rzędu 2,4 mln mkw. i przewidywany wzrost w najbliższych latach szacowany na powyżej 10 proc. oznacza, że folia termokurczliwa stanowi niezwykle atrakcyjny segment rynku opakowań towarów konsumpcyjnych.

Przyczyną dynamicznego rozwoju rynku folii termokurczliwej są rosnące oczekiwania kierowane pod względem różnicowania i znakowania wyrobów, a także zapotrzebowania na coraz bardziej wyrafinowane sposoby prezentowania produktów przeznaczonych dla końcowych odbiorców.

Zachęcamy do dodawania wiadomości o życiu firmy: nowościach produktowych, otrzymanych nagrodach, organizowanych wydarzeniach i targowych ekspozycjach. Wystarczy przesłać nam informację, a my szybko i rzetelnie poinformujemy o niej użytkowników.

Rejestracja w portalu Plastech – opakowania jest bezpłatna i umożliwia pełen dostęp do wszystkich jego funkcji, np. przeglądania danych kontaktowych firm, dodania firmy do Katalogu, publikacji Ofert B2B, udziału w dyskusjach na Forum i innych.

Pierwszym krokiem skutecznej promocji Twoich wyrobów jest umieszczenie informacji o firmie w Katalogu Firm w kategoriach odpowiadających działalności. Wizytówka gwarantuje wszystkim użytkownikom dostęp do danych teleadresowych i opisu działalności. Pozwala też na powiązanie z firmą jej ofert biznesowych, wiadomości o produktach i wprowadzanych przez nią nowościach, a także organizowanych imprezach branżowych.

Giełda Ofert B2B (business-to-business) to najpopularniejszy dział w serwisie i miejsce aktywnej promocji usług. Każdego dnia można tu znaleźć blisko 3000 aktualnych ofert biznesowych z branży: opakowania. Zarejestrowany użytkownik ma możliwość samodzielnego dodawania, usuwania i aktualizowania swoich ofert. Oferty są podzielone na przejrzyste kategorie tematyczne i przypisywane do wcześniej utworzonej wizytówki firmy.