Najlepsze artykuły ciekawych stron

Serwisówki oprócz schematów blokowych mogą zawierać schemat obwodu drukowanego (ang. Printed Circuit Board, PCB). Obwód drukowany tworzy się przez położenie (drukowanie) połączeń elektrycznych (ścieżek) na jednej lub dwóch stronach płytki wykonanej z materiału izolacyjnego. Obwód drukowany został wymyślony przez austriackiego naukowca Paula Eislera, a po raz pierwszy użyty na dużą skale w 1948 r.
Komponenty takiej jak oporniki i kondensatory mogą być przylutowane do powierzchni płytki lub, co jest powszechniejsze przymocowane przez włożenie łączących wtyków lub przewodów w otwory, punkty lutownicze wydrążone w płytce. Wzrastająca gęstość komponentów i złożoność występująca w przemyśle elektronicznym spowodowała wzrost użycia wielowarstwowych płyt obwodów drukowanych, które mogą się składać z trzech, czterech lub więcej warstw wewnętrznych.

Instrukcje obsługi (ang. owner’s manuals) dostarczane są z większością technologicznie zaawansowanych produktów codziennego użytku takich jak: pojazdy,sprzęt AGD i RTV, urządzenia peryferyjne podłączane do komputera. Do ostatniej dekady dwudziestego wieku powszechne było dołączanie instrukcji serwisowych zawierających szczegółowe informacje o naprawie. Ale wraz ze wzrostem złożoności produktów informacje te zostały stopniowe przesunięte do wyspecjalizowanych instrukcji serwisowych (ang. service manuals)

Serwisówki składają się z poglądowego widoku montażu oraz listy części, z których zbudowane jest urządzenie. Mogą zawierać sekcje, w której przedstawiony będzie opis demontażu, tak aby nie uszkodzić naprawianego sprzętu.

Każda instrukcja serwisowa zawiera schemat blokowy ang. diagram block. Jest to schemat systemu, w którym zasadnicze części lub funkcje urządzenia elektronicznego są reprezentowane przez bloki, prostokąty połączone liniami, które pokazują relacje między blokami. Schematy są używane głównie w świecie inżynieryjnym w projektowaniu sprzętu i projektowaniu oprogramowania.

Podstawowe układy pracy wzmacniacza operacyjnego to układy odwracające, pojawiające się w service manuals urządzeń elektronicznych których powszechną własnością jest dołączenie masy do wejścia nieodwracającego, zaś obwodu wejściowego i sprzężenia zwrotnego do wejścia odwracającego. W tych układach, można stosować wzmacniacze operacyjne zarówno o wejściu symetrycznym jak i niesymetrycznym.

Tekst ten w odniesieniu do instrukcji serwisowych ( service manuals ) i instrukcji użytkownika (owner’s manuals) ma na celu omówienie pojęcie wzmacniacza operacyjnego. koncepcja ta została wprowadzona po raz pierwszy przez J.R. Ragazzini w artykule, który ukazał się w 1947 r i odnosił sie do stosowania tych wzmacniaczy w układach do rozwiązywania równań całkowo-różniczkowych. Wzmacniacz operacyjny jest wzmacniaczem o sprzężeniach bezpośrednich przeznaczonym do pracy z zewnętrznym układem sprzężenia zwrotnego. Większość wzmacniaczy operacyjnych posiada wejście różnicowe. Wyjście w prawie wszystkich wzmacniaczach jest niesymetryczne.

Wzmacniacz operacyjny, który odnaleźć można w schematach serwisówek ( service manuals ) powinien charakteryzować się własnościami.
-nieskończenie wielkim wzomcnieniem przy otwartej pętli sprzężenia zwrotnego
-nieskónczenie szerokim pasmem przenoszenia częstotliwości, w dolnym zakresie sięgającym zera
-zerową impencją wyjściową i nieskończenie dużą wejściową
-napięciem wyjściowym równym zero przy równości napięć wejściowych
-odpowiednią charakterystyką fazową umożliwiającą zastosowania silnego ujemnego sprzężenia zwrotnego.

We wszystkich układach nieodwracających wchodzi się na wejście nieodwracające wzmacniacza operacyjnego, a do wejścia odwracającego dołączany jest obwód sprzężenia zwrotnego. Do realizacji tych układów nadają się więc tylko wzmacniacze operacyjne o wejściu symetrycznym.